Падмурак



Разважаць над праблемай пераемнасці я пачата ў лютым 2008 года ў час першаснай апрацоўкі асабістага архіва Сяргея Вітушкі – лідара Менскай моладзевай арганізацыі „Талака” (1985-1989). Архіў у дадзены момант знаходзіцца ў Вільні.

На дыктафон я запісвала ўспаміны Сяргея Вітушкі, а таксама яго каментары да некаторых архіўных адзінак – лістоў, дзённікаў, пратаколаў сходаў.

Падчас гэтай працы высветлілася, што нягледзячы на ​​адносна невялікі час, які мінуў з моманту падзей, шмат што забываецца незваротна, а некаторыя факты выклікаюць супярэчлівыя інтэрпрэтацыі ў розных удзельнікаў адных і тых падзей.

Праблема не толькі беларуская, а ў поўнай ступені характэрныя для большасці дзяржаў на пост-савецкай прасторы.

Як адбывалася эвалюцыя прыярытэтаў арганізацый беларускага моладзевага нацыянальнага руху, матывы іх стварэння і супрацьстаяння сістэме?

Нефармальныя нацыянальна арыентаваныя арганізацыі 80-ых гадоў заклалі падмурак для фарміравання сучасных структур грамадзянскай супольнасці.

Невыпадкова тэрмін «грамадзянская супольнасць» перакладаецца на беларускую мову як «грамадзянская супольнасьць», а слова „супольнасць” з’яўляецца аднакарэнныя са словам «суполка» – так называліся нефармальныя арганізацыі нацыянальнай накіраванасці ў 80-ыя гады.

Нацыянальна-арыентаваныя нефармальныя моладзевыя арганізацыі 80-ых з’явіліся папярэднікамі сучасных няўрадавых арганізацыі (НДА), якія цяпер дзейнічаюць у розных сферах грамадскага жыцця.

 

 

Паліна Сцепаненка
Беларускае Радыё РАЦЫЯ