Кніга пра Зло



Напэўна ўсе даўно прачыталі, а я толькі цяпер – „Віленскі покер”, Рычард Гавяліс, выдавецтва Логвінаў у перакладзе Паўліны Вітушчанкі.

І вельмі добра, што Паўліна пераклала тэкст. Кніга шматслойная, складаная, шмат персанажаў, ніколі не ясна, чым скончыцца жыццё персанажа і ў каго ці што ператвараецца ён пасля смерці: у голуба ці ў сабаку.

Усё дваіцца, траіцца.

У персанажаў розная мова.

Але ў цэлым кніга пра Зло ўнутры чалавека і па- за чалавекам, пра Зло, якое прымае розныя абліччы.

Ёсць вельмі страшныя месцы – да чаго можна давесці Чалавека, пра лагер, у які трапляее нацыянальны аўтарытэт.

А яшчэ сцэна, дзе сярэднявечным спосабам распраўляюцца са здраднікам.

Людзі прымаюць няўлоўныя абліччы – няясна, хто яны на самай справе.

Не зусім ясна, што адбываецца на самай справе, а што ва ўяўленні персанажа.

Няма нічога відавочнага, апрача адчування Зла.

А яшчэ ёсць Вільня, вельмі пазнавальная.

Спецыфічная віленская мова далае кнізе атмасферы. 

Вельмі шмат Вільні, яна не святочная, але вельмі пранізлівая і шчымлівая.

Паліна Сцепаненка
Беларускае Радыё РАЦЫЯ