Агляд прэсы: развітанне з Радзімай



Беларускія выгнаннікі: „Ніколі не думалі, што прыйдзецца з’ехаць з краіны”. Прысуд па справе Младзіча і вынік Гаагскага трыбуналу. СМІ аналізуе, ці атрымаўся ўдар па міжнароднай злачыннасці. Падрабязнасці свежых матэрыялаў замежнай прэсы даведаемся ў аглядзе Вольгі Сямашкі.

«Ад 14 да 50 тысяч. Прыблізна столькі чалавек былі вымушаны пакінуць Беларусь пасля прэзідэнцкіх выбараў у жніўні 2020 года і рэпрэсій пасля іх. Палітычныя дзеячы, такія як Святлана Ціханоўская, з’ехалі першымі ў першыя дні або тыдні пасля выбараў. Тысячы ананімных людзей, вінаватых ва ўдзеле ў дэманстрацыях або ў сваіх антылукашэнкаўскіх поглядах, узялі з яе прыклад. У краіне, абхопленай перасьледам вінаватых і прыгнётам пратэстаў, любая дробязь становіцца падставай для пераследу, і яе дастаткова для таго, каб прывесці людзей да выгнаньня», – піша французская газета Liberation.

Выданне канстатуе, што нярэдка ўцёкі былі неадкладнымі і панічнымі. «Беларусы працягваюць пакідаць сваю краіну. Часцей за ўсё яны едуць у Польшчу ці Літву. У Польшчы зараз яны з’яўляюцца другі па велічыні групай замежнікаў і другой нацыянальнасцю па колькасці запытаў на прытулак», – адзначае Libération.

Таксама выданне фіксуе, што ў жніўні Літва стварыла «гуманітарны калідор», выдаўшы шасцімесяцовыя візы тым, хто збег ад рэжыму. Гэтым скарысталіся больш за 2 тысяч чалавек.

 

Міжнародны трыбунал ААН па ваенных злачынствах у апошняй інстанцыі пацвердзіў у Гаазе вердыкт аб пажыццёвым зняволенні, вынесены ў дачыненні да былога баснійская-сербскага ваеннага камандзіра Ратка Младзіча. Младзіч, пад кіраўніцтвам якога ў свой час быў захоплены горад Срэбраніца і які лічыцца галоўным вінаватым у наладжанай там разні, асуджаны паводле абвінавачаньняў у генацыдзе і дзясятку іншых злачынстваў падчас вайны на тэрыторыі Югаславіі. Еўрапейская прэса падводзіць вынікі, у тым ліку і ў дачыненні да Гаагскага трыбунала па Югаславіі ў цэлым.

«Прысуд Младзічу запазніўся», – піша харвацкая газета Večernji list.

«Пацвярджэнне пажыццёвага зняволення больш не прыносіць задавальнення сваякам тых, хто быў па-зверску забіты ў 1990-я гады спачатку ў Харватыі, а пасля у Босніі і Герцагавіне. Усё, што застаецца сваякам і блізкім забітых – гэта расчараванне, паколькі суддзі ў Гаазе не выканалі сваёй элементарнай задачы, а менавіта: зрабіць так, каб каральная далонь правасуддзя карала вінаватых без прамаруджання і каб, як тое мела месца ў Нюрнбергу, было прадэманстравана, што злачынствы сябе не акупляюць. Мяркуючы па ўсім, Младзіч яшчэ да пачатку вайны і распаду Югаславіі павінен быў стаць пацыентам псіхіятрычнай клінікі: падчас вайны ён толькі давёў да дасканаласці свой «талент» да жорсткасці і бязлітасных забойстваў», – катэгарычна падсумоўвае харвацкае выданне.

 

Праваахоўныя органы 16 краін у ходзе сумеснай аперацыі пад назвай «Траянскі шчыт» (таксама вядомай як аперацыя Зелёный святло або Ironside) арыштавалі больш за 800 чалавек, якія датычныя да міжнароднай злачыннасці. У рамках аперацыі падазраваным былі прададзеныя нібыта непаражальныя для праслушкі і доступу званкоў тэлефоны, якія, аднак, праслухоўваліся ФБР. «Так трымаць!» – піша еўрапейская прэса.

«Паводле паведамленняў шведскай паліцыі, дзякуючы гэтай аперацыі ў краіне ўдалося арыштаваць многіх падазраваных, а таксама прадухіліць дзясятак забойстваў», – з ухвалай піша швецкая газета Aftonbladet.

«Паліцыя ў чарговы раз прадэманстравала, што барацьба са злачыннасцю патрабуе міжнароднага супрацоўніцтва. Толькі ў гэтым выпадку можна знайсці ўправу на злачынныя банды Швецыі. У турмах краіны сядзяць ужо 250 чалавек, пакараць якіх дапамагла французская паліцыя, якая змагла ўзламаць мэсэнджэр Enchrochat, што выкарыстоўвалі злачынцы. Шведская паліцыя на днях абвясціла аб тым, што ў выніку супрацоўніцтва з Еўраполам і паліцыяй еўрапейскіх краін ёй удалося ўзламаць і іншую платформу, якой карысталіся злачынцы – Sky ECC. Выяўленыя на ёй матэрыялы па аб’ёме амаль удвая перавышае масіў доказаў, знойдзеных на серверах Enchrochat, і могуць прывесці да арышту многіх злачынцаў, якія пакуль што на волі», – спадзяецца шведскае выданне.

 

У нядзелю грамадзянам Швейцарыі трэба будзе выказаць сваё меркаванне з нагоды запланаванага закона аб выкідах CO2 . Закон прадугледжвае стварэнне фінансавых стымулаў для кампаній і прадпрыемстваў, якія робяць стаўку на экалагічна надзейныя рашэнні, стымуляванне капіталаўкладанняў у адпаведныя распрацоўкі, а таксама павышэнне коштаў на авіябілеты, мазут і паліва. Аднак, калі яшчэ ў канцы красавіка за законапраект гатовыя былі прагаласаваць 60 адсоткаў рэспандэнтаў, то цяпер гэты паказчык знізіўся да 54 адсоткаў. Прэса не хавае сваёй заклапочанасці, але не толькі з гэтай нагоды.

«Запланаваных мер недастаткова», – лічыць швейцарская газета Le Temps.

«Наколькі гэты закон неабходны, настолькі ён слабы і недастатковы, да таго ж ён уводзіць нас у зман. Прынцып пакарання забруджвальнікаў пачаў прымяняцца яшчэ ў пачатку XIX стагоддзя, і ў выніку стаў пераломным момантам у справе аховы навакольнага асяроддзя. Замест таго, каб накласці поўную забарону на дзейнасць, якая наносіць шкоду навакольнаму асяроддзю, за яе проста накладаюць штрафы. Прынамсі швейцарскім імпарцёрам аўтамабіляў напляваць на штрафы, калі гаворка ідзе аб продажы цэлых падраздзяленняў танкаў, якія сягоння клічуцца пазадарожнікамі», – падкрэслівае швейцарскае выданне.

Агляд сусветнай прэсы падрыхтавала Вольга Сямашка.

Беларускае Радыё Рацыя