Агляд прэсы: падзяляй і ўладар
Канферэнцыя „Новая Беларусь” азмрочаная не толькі знешнімі дзеяннямі, але і ўнутранымі рознагалоссямі; нават булачка ў Маскву можа стаць парушэннем санкцый; эмігранты выбіралі найлепшую краіну для жыцця – падрабязнасці ў аглядзе сусветных СМІ ад Антона Разумоўскага.
У памяць пра другую гадавіну выбараў у Беларусі і масавых пратэстаў, якія пачаліся пасля іх, у панядзелак у Вільні пачалася двухдзённая канферэнцыя беларускай апазіцыі «Новая Беларусь», – звяртае ўвагу на падзею літоўскае выданне Lietuvos rytas. Паводле аўтара артыкула, аднак канферэнцыя, накіраваная на ўзгадненне дзеянняў прадстаўнікоў апазіцыі для дасягнення адстаўкі аўтарытарнага кіраўніка Беларусі Аляксандра Лукашэнкі, азмрочаная не толькі знешнімі дзеяннямі, але і ўнутранымі рознагалоссямі. Эксперты, апытаныя газетай, ацанілі два гады пасля паўстання беларускай апазіцыі, планы аб замене Лукашэнкі і магчымы ўдзел беларускага войска ў вайне ва Украіне. У аўторак канферэнцыя лідара беларускай апазіцыі Святланы Ціханоўскай у Вільні была ненадоўга перапыненая ў сувязі з ілжывым паведамленнем пра тое, што ў памяшканні мерапрыемства нібыта закладзена выбухоўка. Праўда, і ў панядзелак канферэнцыя прайшла не зусім гладка, некаторыя прадстаўнікі апазіцыі абвінавачвалі Ціханоўскую ў бяздзейнасці ці нават непразрыстасці. Палітолаг Інстытута міжнародных адносінаў і палітычных навук Вільнюскага ўніверсітэта Віціс Юрконіс лічыць, што заявы некаторых прадстаўнікоў апазіцыі аб тым, што Ціханоўская нічога не зрабіла за два гады, з’яўляюцца наўмыснай спробай зменшыць вагу масавых пратэстаў, якія адбыліся і тое, што было зроблена з тых часоў. «Ідзе вельмі мэтанакіраваная спроба дыскрэдытаваць дэмакратычныя сілы, праводзіць класічную палітыку кліна — адны робяць гэта свядома, іншыя ад безвыходнасці, трэція працуюць на іншы бок. Гэта класічная аўтарытарная палітыка, якая каштуе вельмі мала — падзяляй і ўладар, спроба стварыць уражанне, што ўсе гэтыя пратэсты былі дарэмнымі», — ацаніў Юконіс. Паводле яго слоў, менавіта дзякуючы Ціханоўскай да Беларусі прыцягнута міжнародная ўвага.
***
З-за санкцый дзелавыя адносіны з партнёрамі ў Расеі і Беларусі сталі настолькі складаным, што пры кожным пераводзе банкі, камерсанты і нават дзяржустановы рызыкуюць патрапіць у вялікія непрыемнасці, піша
латвійская дзелавая газета Бізнэс&Балтыя
У адрозненне ад іншых еўрапейскіх краін, парушэнне санкцый у Латвіі з’яўляецца крымінальным злачынствам, пры гэтым дзяржава не ўмешваецца ў прыняцце рашэнняў бізнесоўцамі, пакуль парушэнне не адбылося. Захаванне санкцый – гэта асабістая адказнасць кожнага, і чым глыбей у зону рызыкі, тым больш шанцаў зрабіць памылку. Нават дзяржаўныя органы баяцца прымаць якія-небудзь рашэнні, звязаныя з санкцыямі. Баяцца нешта забараніць, дазволіць ці прыняць рашэнне аб выключэннях. У гэтым сэнсе найбольш уразлівымі з’яўляюцца інстытуты і ўстановы транспартнай галіны. Выданне адзначае, што кожны чалавек абавязаны зрабіць усе захады для захавання санкцый ЕЗ, у тым ліку ацаніць магчымыя негатыўныя наступствы і рэпутацыйнай рызыкі. Прычым, з амерыканскімі санкцыямі жартаваць не варта. Дастаткова ўзгадаць, як некалькімі фразамі ў адным прэс-рэлізе быў знішчаны найбуйнейшы камерцыйны банк Латвіі „ABLV Bank”.
Вядома, калі прадпрымальнік прадае булачкі на рагу ў Верманскім садзе, то рызыкі амаль няма. З іншага боку, калі яны спакаваны і адпраўлены ў Маскву, то можна наступіць на граблі. Праблема ў тым, што няма зводнага санкцыйнага спісу, дзе можна праверыць імя патэнцыйнага дзелавога партнёра, адзначае латвійскае выданне.
***
Расейская нафта перастала паступаць у Цэнтральную Еўропу, але праблем з запраўкай бензінам і дызелем у бліжэйшыя месяцы быць не павінна, бо ў Славакіі ёсць запасы на чатыры месяцы наперад – піша славацкі Denník N. Акрамя таго, краіна можа купляць паліва і на замежных нафта-перапрацоўчых заводах. Аднак варта чакаць далейшага росту коштаў.
Пастаўкі з Расеі праз Украіну ў Цэнтральную Еўропу спыніліся яшчэ ў мінулы чацвер, але гэтая інфармацыя стала вядомай толькі ўчора.
Паводле расейскай версіі, іх спынілі ўкраінцы. Прычынай павінна было стаць тое, што расейская «Транснафта» не адправіла ім аплату за карыстанне ўкраінскай трубаправоднай сеткай — яе павінен быў спыніць банк з-за апошніх антырасейскіх санкцый, якія яшчэ больш абмяжоўваюць пытанне аплаты. Нафта працягвае паступаць па паўночнай галіне нафтаправоду «Дружба», які ідзе празь Беларусь у Польшчу і Нямеччыну, таму гэта сапраўды выглядае як праблема, якая ўзнікла паміж нафтавымі кампаніямі Расеі і Украіны.
Падстаў для панікі пакуль няма, лічаць аўтары матэрыяла: калі Еўразвяз пагадзіўся забараніць расейскія нафту і паліва, для Славакіі, Чэхіі і Венгрыі зрабілі выключэнне. Такім чынам, астатнія краіны ЕЗ пагадзіліся з тым, што гэтыя краіны могуць працягваць выкарыстоўваць трубаправод «Дружба».
***
Партугалія прыняла амаль 85 тысяч імігрантаў і займае сёмае месца ў Еўропе па гэтым паказчыку, піша партугальскае выданне Jornal de Noticias. Паводле звестак Еўрастата, больш за ўсё дазволаў на жыхарства 45% было выдадзена тым, хто звярнуўся па працоўных прычынах.
Цяпер, калі абмежаванні на паездкі скончыліся, многія шукаюць лепшага жыцця ў іншай краіне, і Партугалія знаходзіцца ў цэнтры ўвагі.
У даследаванні Партугалія займае чацвёртае месца ў агульным рэйтынгу лепшых сусветных напрамкаў для эмігрантаў сярод 52 краін, галоўным чынам дзякуючы клімату і добрым сацыяльным варункам, Іспанія на пятым, Швейцарыяй на шостым, Фінляндыі на сёмым і Даніяй на восьмым месцы ў рэйтынгу. Лідыруюць Мексіка, Інданезія і Тайвань, якія вылучаюцца сваімі перавагамі ў нізкім кошце жыцця і экзатычнаму трапічнаму клімату. У даследаванні, у якім удзельнічалі каля 12 тысяч чалавек з больш чым 180 краін.
Дзевяць з дзесяці рэспандэнтаў у Партугаліі сказалі, што ім падабаецца клімат і сонца, а 89% задаволены якасцю паветра і прыродай. Рэспандэнты таксама адзначылі, што «людзі добразычлівыя і адкрытыя», таму лёгка заводзіць сяброў і весці прыемнае грамадскае жыццё. Найменш пазітыўныя моманты, на якія адзначылі больш за палову апытаных замежнікаў, якія жывуць у Партугаліі, – гэта бюракратыя, мясцовы рынак працы і магчымасці кар’ернага росту, у гэтым плане Партугалія на 35-м месцы ў рэйтынгу «Праца за мяжой».
Нягледзячы на гэта, 85 працэнтаў апытаных сказалі, што яны «задаволеныя жыццём у Партугаліі», што робіць краіну лепшым месцам ў Еўропе для эмігрантаў.
Беларускае Радыё Рацыя
Array